Η λέξη άγχος και αγχόνη (θηλιά) προέρχονται από το αρχαίο ρήμα άγχω, που σημαίνει σφίγγω στο λαιμό, πνίγω. Το άγχος είναι ένα δυσάρεστο βίωμα, που δημιουργείται από την αίσθηση-εκτίμηση απειλής κατά του εαυτού μας (ή κοντινών μας ανθρώπων) και εμπεριέχει συναίσθημα δυσφορίας, επίμονες σκέψεις για την ενδεχόμενη απειλή και το αποτύπωμα αυτών στο σώμα (σφίξιμο στο στήθος, δύσπνοια, αυπνία, ταχυπαλμία κ.α.).
Η εποχή μας είναι τόσο ανταγωνιστική, τα προβλήματα τόσο πολλά, που διαρκώς ο άνθρωπος νιώθει ότι απειλείται, πνίγεται. Από την μικρή ηλικία στο σχολείο, τα παιδιά εθίζονται-εκπαιδεύονται στον ανταγωνισμό, να πάρουν καλούς βαθμούς, να είναι πρώτοι, να περάσουν στο πανεπιστήμιο. Αργότερα να βρουν μία καλή δουλειά, να βρουν τον τέλειο-τέλεια σύντροφο, να κάνουν παιδιά όπου θα τους παρέχουν τα πάντα, να είναι πετυχημένοι. Κι όλα αυτά είναι μόνο εξωτερικοί παράγοντες δημιουργίας άγχους, να τα επιτύχει κανείς.
Το άγχος μπορεί όμως να προέρχεται από σκέψεις, εσωτερικούς διαλόγους που κάνουμε με τον εαυτό μας, από πεποιθήσεις για τον εαυτό μας και τους άλλους, καθώς και το πώς αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας. Παραδείγματος χάριν, δεν πρέπει να απογοητεύσω τους άλλους, τί θα σκεφτούν οι άλλοι για μένα, το κυνήγι του τέλειου, ο φόβος της απόρριψης και της αποτυχίας, ο φόβος της αρρώστιας και του θανάτου, τα καταπιεσμένα συναισθήματα που ξεσπούν κάποια στιγμή.
Εάν δεν κάνουμε μια βαθύτερη ενδοσκόπηση-αυτοπαρατήρηση του εαυτού μας, εάν δεν ενωθούμε με τον πραγματικό μας εαυτό, τον ανώτερο μας εαυτό, τότε όλα αυτά τα αποδίδουμε σε εξωτερικούς παράγοντες. Φταίει η δουλειά, φταίνε οι άλλοι, φταίνε οι συνθήκες που αισθάνομαι έτσι και δεν θα φτάσουμε ποτέ στον “έναν” (τελικά ποιός είναι ο γεννήτορας-υπεύθυνος για το άγχος που υπάρχει σε όλη την ανθρωπότητα), που έχει στήσει όλους αυτούς τους νοητικούς εγκλωβισμούς. Ούτε θα φτάσουμε και στα δικά μας νοητικά-πνευματικά ελλείματα και θα ζούμε μονίμως σ΄ έναν φαύλο κύκλο εξαρτήσεων, εργασιομανίας και κυνηγητού.
Όμως, δεν μπορούμε να ζούμε για χρόνια με καταπιεσμένο θυμό, απογοητεύσεις, θλίψη, ενοχές, απωθημένα, γι΄ αυτό κάποια στιγμή γίνεται εξέγερση μέσα μας, όπως βιώνουμε στις κρίσεις πανικού, στις φοβίες, στην κατάθλιψη. Όλα αυτά δηλώνουν ότι βιώνουμε μία εσωτερική σύγκρουση μέσα μας, άλλα θέλουμε να κάνουμε κι άλλα κάνουμε. Από τη μία, μας έχουν ποτίσει με υπερβολική την αίσθηση του καθήκοντος, της αυτοθυσίας, να προστατεύσουμε τους άλλους, ασχέτως τί θέλουμε εμείς.
Από την άλλη, λόγω χαρακτήρα (από προβιωτές-μαθήματα που έχουμε να πάρουμε), λόγω οικογενειακών επιρροών (οικογενειακό κάρμα), κοινωνικών επιρροών (μέσα μαζικής αποχαύνωσης), θρησκείας (γραμματείς- φαρισαίοι και υποκριτές) και πολιτικής εξουσίας (διαχείριση χρήματος), με λίγα λόγια, λόγω εκπαίδευσης από όλους τους θεσμούς, υπάρχει τέτοια άγνοια του πραγματικού μας εαυτού, του αληθινού μας “είναι” που γινόμαστε είτε εγωιστές, νάρκισσοι του κερατά, είτε υποτακτικοί των εκπαιδευτών μας, με χαμηλή αυτοεκτίμηση, ότι δεν αξίζω , δεν είμαι επιθυμητός, είμαι κατώτερος, κυοφορεί ο φόβος της εγκατάλειψης, της απόρριψης, της αποτυχίας και εν τέλει επικρατούν διαφόρων μορφών εξαρτήσεις.
Δηλαδή, με λίγα λόγια γινόμαστε φερέφωνα του συστήματος, αποδεχόμαστε ότι μας πασάρουν, οικονομικές κρίσεις, επισιτιστικές κρίσεις, υγειονομικές κρίσεις, ενεργειακές κρίσεις, κλιματικές κρίσεις, μόνιμες πολεμικές συρράξεις. Κι ενώ οι εξουσιαστές θα μπορούσαν με την σύγχρονη τεχνολογία, την σωστή οικονομική διαχείριση, την κατάλληλη εκπαίδευση, βασισμένη στην αρχαία ελληνική γραμματεία-παιδεία και στην διδασκαλία του Ιησού Χριστού, να ελευθερώσουν τον άνθρωπο και να φτάσει στο “γνώθι σ΄ αυτόν”, αυτοί κάνουν ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή του σφίγγουνε μόνιμα τη θηλιά στο λαιμό με έντεχνο τρόπο.
Επομένως, ο άνθρωπος που ΑΓΧΩΝΕΤΑΙ δεν έχει εγκλωβίσει από μόνος του τον εαυτό του σε εσωτερικές απαγορεύσεις, σε συγκεκριμένα πρέπει και περιορισμούς, σε εσωτερικές συγκρούσεις και συγκρίσεις, με λίγα λόγια σε άγνοια. Αλλά, όλοι οι θεσμοί είναι αυτοί που τον έχουν εκπαιδεύσει από την ημέρα που γεννιέται στον πλανήτη γαία-φυλακή και έχουν δημιουργήσει την ΑΓΧΟΝΗ που τον πνίγει καθημερινά. Αλλά ποιός θα μας τα πει αυτά, οι πολιτικοί, οι παπάδες, οι δημοσιοκάφροι, οι αφυπνιστές -υπνιστές που υπηρετούν το σύστημα, γιατί δεν λένε ποτέ την αλήθεια, οι ψυχολόγοι που τα αποδίδουν όλα σε ψυχολογικά-ψυχικά προβλήματα;
Τώρα βέβαια, θα ρωτήσετε και ποιά είναι η Αλήθεια; Η Αλήθεια βρίσκεται στην αυθεντική διδασκαλία του Ιησού Χριστού, που δεν θα τη βρείτε στα παραμάγαζα του Χριστιανισμού, αλλά στην γνώση του Κατακλυσμού που έχει δοθεί από τον Παράκλητο. Το Έργο του Μέγιστου των Μεγίστων Ιησού Χριστού, μας δίδαξε τρία πράγματα:
1) Ο Θεός κατοικεί μέσα μας
2) Όλες οι εξουσίες υπηρετούν τον Μαυροψύχη-διάβολο-σατανά-σταματημένο νου και η δύναμή του βρίσκεται στο Μαμωνά (χρήμα) και
3) Ότι θα έρθει κάποιος Παράκλητος, που δεν θα μιλήσει μόνος του, ανεξάρτητα από τον Πατέρα και από εμένα, αλλά θα σας πει όσα ακούσει από τον Πατέρα και από εμένα και θα σας αναγγείλει όσα πρόκειται να συμβούν. Και φυσικά δεν θα είναι αέρας κοπανιστός, αλλά θα είναι άνθρωπος.
Ο ίδιος ο Μέγιστος των Μεγίστων Ιησούς Χριστός το είπε κατ΄ επανάληψη στο Ευαγγέλιο κατά Ιωάννη:
ω. 14,16 καί ἐγώ ἐρωτήσω τόν πατέρα καί ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένῃ μεθ᾿ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα,
Ιω. 14,16 Και εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα και θα σας δώση εκείνος άλλον οδηγόν και Παράκλητον, δια να μένη μαζί σας αιωνίως.
Ιω. 14,26 ὁ δέ παράκλητος, τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ὃ πέμψει ὁ πατήρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καί ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν.
Ιω. 14,26 Αλλά ο Παράκλητος, το Άγιον Πνεύμα, το οποίον ο Πατήρ θα στείλη εν τω ονόματί μου (δια να επεκτείνη το έργον μου εις την οικουμένην και μεταδώση την σωτηρίαν εις τας ψυχάς των καλοπροαιρέτων) αυτός θα σας διδάξη όλα και θα σας υπενθυμίση όλα όσα σας είπα.
Ιω. 16,8 καί ἐλθών ἐκεῖνος ἐλέγξει τόν κόσμον περί ἁμαρτίας καί περί δικαιοσύνης καί περί κρίσεως.
Ιω. 16,11 περί δέ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται.
Ιω. 16,11 Περί δε της κρίσεως θα αποδείξη ο Παράκλητος ότι ο άρχων του κόσμου τούτου έχει κριθή, καταδικασθή και χάσει πλέον την εξουσίαν του επάνω εις την ανθρωπότητα.
Ιω. 16,12 Ἔτι πολλά ἔχω λέγειν ὑμῖν, ἀλλ᾿ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι.
Ιω. 16,12 Εχω πολλά ακόμη να σας είπω, αλλά δεν ημπορείτε τώρα να τα κρατήσετε και να τα εννοήσετε.
Ιω. 16,13 ὅταν δέ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν· οὐ γάρ λαλήσει ἀφ᾿ ἑαυτοῦ, ἀλλ᾿ ὅσα ἂν ἀκούσῃ λαλήσει, καί τά ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
Ιω. 16,13 Όταν όμως έλθη εκείνος, δηλαδή το Πνεύμα της αληθείας, θα σας οδηγήση εις κάθε αλήθειαν, που αναφέρεται στο έργον της σωτηρίας της ψυχής σας . Διότι δεν θα ομιλήση και εκείνος από τον ευατόν του, άσχετα από τον Πατέρα και εμέ, αλλά θα είπη όσα ακούσει από τον Πατέρα και θα σας αναγγείλη όσα πρόκειται να συμβούν.
Επίσης, η γνώση αυτή είναι σφραγισμένη από τη δημιουργία. Στο δεξί χέρι του Θεόδωρου, που παρέδωσε τη γνώση του Κατακλυσμού, υπάρχουν εντυπωμένα τα τέσσερα ζώα της αποκάλυψης (κεφ.4) και ταυτόχρονα έχει δοθεί στην ανθρωπότητα το εσφραγισμένο βιβλίο (κεφ.5) τον Αύγουστο του 2015 με τον τίτλο “Ο Κατακλυσμός του Νώε στο Νου των Ανθρώπων και η Επιστροφή στο Θεό”.
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ